70 hallelujah

het is voorbij !

hoe kan ik anders een lijn trekken onder 70 dagen vallen maar gelukkig vooral blijven rechtstaan ipv te moeten opstaan dan met de fenomenale cover van 'hallelujah' door jeff buckley ? muziek is en was altijd belangrijk voor me maar de voorbije tijd is mijn Ipod een echte vriend geworden... is het niet als snurkonderdrukker dan wel als zonnestraalbezorger als het even minder ging of ook wel als afleiding om te verhinderen dat de muren van de ziekenkamer niet op je afkomen !

70 dagen terug heb ik me hier aangemeld om vier kuren chemo te doorlopen en kijk .... ze zijn voorbij ! ik kan het precies zelf nog niet helemaal geloven maar maar jullie geen zorgen : ik zal er gauw genoeg aan wennen om opnieuw zonder infuus rond te lopen en niet langer gewekt te worden door de waarschuwingstonen van de druppelpompen... en beeld je maar even in dat de routine van elke drie weken opnieuw naar het hospitaal bij deze voorbij is ! het is pas 6u30 's morgens maar ben nu al in staat het hospitaal uit te huppelen, misselijk of niet !

en als ik dan toch huppelen moet dan wil ik graag ook nog een welgemeend dankjewel versturen naar de verpleegsters die me hier elke dag opnieuw hebben verder geholpen ! ik zou bijna durven zeggen dat ik ze ga missen na al die tijd :)

ik ga naar huis : taxi joris komt me zo ophalen en ga mezelf straks een filet pur voorschotelen om dit moment feestelijk in te kaderen, misselijk of niet ! en nadien wat bekomen en kijken wat parijs-roubaix ons bieden mag ! het gaat jullie goed en morgen.. morgen ben ik er beslist weer !

de man die het nog steeds kan groet jullie
hallelujah
b.