de dag dat de zon weer schijnt in belgenland na een lange grijze week en dat lijkt wel symbolisch want ook hier gaat het eindelijk wat beter : ik ben er eindelijk in geslaagd om iets te eten (wat wel mag na drie en halve dag) dat niet meer in één lepel past... bijgevolg heb ik deze middag drie grote lepels rijst én evenveel gehaktballetjes met tomatensaus kunnen verorberen.. vanmorgen vroeg was ik nochtans weer even met de onmiddellijke realiteit geconfronteerd toen ik oskar wou troosten en toch maar lag te suffen in bed.. de trap omhoog was er kennelijk bijna één te veel want toen ik bovenkwam was zo buiten adem en had ik minimum 160 polsslag .. bijgevolg kon ik enkel nog uitbarsten in een lange hoestbui en mezelf even neerzetten om op adem te komen : zeer confronterend als je bedenkt dat ik me nog geen twee weken geleden zelfs niet ziek voelde.. gelukkig kon oskar er wel de nodige humor van inzien want die schaterde het uit. relativeringsles van een dreumes :)
vanavond voor alle zekerheid toch maar eens bij de dokter langsgeweest die zowel goed als fout nieuws wist te brengen : vanaf nu zou het beter moeten gaan maar heb kennelijk onderweg een bacteriële darminfectie opgelopen en een sinusontsteking.. allicht als gevolg van de fel verminderde weerstand door de afname aan witte bloedlichaampjes. de eerstvolgende twee dagen zal mijn weerstand het minst zijn omdat dan het effect van de voorbije chemokuur maximaal is dus opletten blijft de boodschap en verder zal ik flinkjes de nodige antibiotica nemen om de twee infecties onder controle te krijgen. ik word er voorwaar een gehoorzame jongen van :)
vanavond alvast voor het eerst met enige vorm van smaak verse groentensoep kunnen drinken : er is dus duidelijk vooruitgang te melden en daar ben ik heel heel erg blij om.. ik zei het al : the only way is up ! laten we hopen dat ik elke dag weer wat sterker mag worden !
bruno
live from zingem en eindelijk wat aan de beterende hand
Geen opmerkingen:
Een reactie posten