de avond valt en de rust in de onco afdeling keert terug na een hele drukke dag.. ik voel me beter dan gisteren en mag hopen dat ik zo verder kan ook al ben ik nog steeds onder de indruk van de hoeveelheid medicijnen die me hier toegediend worden.. hiernaast vind je een foto terug van het statief waarmee ik ronddrentel : goed voor één of twee druppelpompen en tot zes baxters (oa CIS platinum, cortisone maar ook middelen om braakneigingen en misselijkheid tegen te gaan en natuurlijk nog een aantal 'spoel' baxters om mijn nieren te ontlasten...). een mens leert al eens iets bij op die manier !
vandaag ook opnieuw een halve dag kunnen werken maar ook al wat meer gerust en kijk : ik voel me relatief goed.. zo goed zelfs dat ik even de kamer ben ontsnapt nadat ik mijn twee chemobaxters verteerd had om de cafetaria te verkennen. mijn conclusie is dat het goed is af en toe eens je kamer achter te kunnen laten én dat het eten beneden veel lekkerder is dan hierboven. ik vraag me af waarom nog niemand op het idee is gekomen om een premium food catering service te beginnen op de kamers zelf.. ik zou alvast bereid zijn hiervoor een extra te betalen !
terwijl ik mijn lichaam laat vertimmeren door een resem chemo cocktails wordt er ondertussen ook naarstig verder gewerkt aan de thuishaven… helaas houdt dat nog steeds niet in dat er ook sprake is van meer dan een partiële verwarming… ik durf bijna zeker te stellen dat de verwarming allicht aankomt de dag dat het niet langer meer koud is in belgenland… maar ondertussen is de keukenwand nu ook uitgetegeld en blijft er enkel nog wat schilderwerk over (en de verwarming maar die tel ik al niet meer mee) om te kunnen spreken van een afgewerkt stukje huis (met dank aan paps en www.induplus.be ). Volgend af te werken project is mijn kelderkantoor waar ik me hoop te kunnen terug trekken als ik eens in alle rust wat wil verder werken tijdens de eerstvolgende weken als mijn chemo kuur me dat toelaat.
Het kantoor houdt tevens zijn vorige functie want het zal blijven dienst doen als broeikas voor mijn op te kweken groenteplanten. Het is namelijk zo dat ik sinds onze verhuis naar de vlaamse ardennen last heb van het groene vinger syndroom. Dit vertaald zich in het maniakaal inzaaien van de meest onmogelijke groenten in de hoop dat daaruit de nodige planten groeien die we dan buiten onderbrengen in de serre of mijn verhoogde groentenbedden. Het is maar dat jullie het weten waarde groentefielen maar je kan me dus steeds plezier doen met een pakje zeldzaam groentenzaad ipv de alhier gebruikelijke bloemen of kransen ☺☺☺. De aangehaalde kweekbehoefte heb ik overigens niet enkel met groenten maar ook met kippen maar daarover kunnen we het beslist op een andere keer hebben.
Nog steeds live en iets meer kicking
Kamer 291/2
Maria Middelares
Dag (kortgewiekte) schoone broer!
BeantwoordenVerwijderenZo te zien heeft al die chemische troep in ieder geval geen vat op je communicatiezin.
Blij te horen dat alles (nog steeds) goed gaat. Ik zou zeggen 'houwen zo'.
Vanochtend werd ik trouwens al door je P.A. (en tevens wederhelft) gebeld om alweer het eerste sportieve treffen van het jaar vast te leggen... Wij zullen zeker van de partij zijn!
Al was het maar om er meteen ook de eerste (en lang beloofde) keuken en terras(?) party van te maken.
In afwachting van dat sportief evenement, wens ik je veel sterkte - kick er daar maar op los!
Knuffel van mij en zonnige groeten van de surfman die momenteel in portugal in het water ligt.
An
Dag Bruno,
BeantwoordenVerwijderenHoe gaat het ermee vandaag?
Zelfs op papier blijk je een spraakwaterval die niet te overtreffen valt!
Ik hoorde dat je al kennis gemaakt hebt met "ons moeder". Zo zie je maar dat de wereld weeral eens klein is.
Ik wens je heel veel moed de komende periode. Onderga de baxters en versla de rest!
Groetjes,
Ciska