de heilige blogdrievuldigheid aka dag 11,12 & 13

terug uit het incommunicando dagdagelijkse bestaan met een update van de voorbije driedaagse !
en heb een uitsmijter voor jullie : niet alleen bestaat murphy, woont hij hier én heeft hij een zekere voorliefde voor ons ontwikkeld.. maar ergens moet ik nog iets missen want geef toe.. de allereerste dag (donderdag) dat je zes uur aan een stuk hebt kunnen slapen én je dus dan ook wat beter begint te voelen en zelfs zoiets als energie begint op te borrelen.. net die dag besluit je vrouw lukas voor éénmaal met de auto naar school te brengen want het vriest de stenen uit de grond én het heeft nog maar eens wat gesneeuwd en blijken de dichtsbijzijnde sleutels toe te behoren tot mijn fonkelnieuwe lexus.. the story goes on maar het einde geef ik liever meteen : gelukkig zonder verdere schade voor katrien is die winterse rit gestopt tegenover de ingang van de kleuterschool met enige medewerking van een scherpe bocht en een stevig uit de kluiten gewassen electriciteitspaal. tot nader order blijft ons vervoersmiddel wel even buiten strijd tot hij een nieuwe bumper, stootbalk, radiator en motorkap krijgt aangemeten. lang leve de omnium :). het is wel ver moeten komen dat mijn auto een betere verzekering voor mekaar krijgt dan mezelf :)

ik weet niet wat murphy nog bedenken wil maar wat mij betreft kan het wel weer.. heb afgesproken dat we een goede fles wijn opentrekken iedere maal de goede man beslist nog eens wat streken te krijgen want dan hebben wij er tenminste ook iets aan !

bijgevolg ging mijn eerste goede dag op aan paperassen, administratie maar ook bijwerken en het noodzakelijke rusten want mijn energie peil blijft bijzonder onvoorspelbaar en daar doet mijn aanhoudende sinisontsteking met grote S zeker geen goed aan. desalniettemin ben ik behoorlijk trots geworden op dat gammele ex godenlichaam van me want het is amper een paar dagen geleden dat ik mezelf enkel nog als menselijk wrakhout kon beschouwen en nu kan ik elke dag weer iets meer.

vrijdag heb ik ook de resultaten gekregen van mijn bloedtesten en tatatata... rode bloedlichaampjes en de bloedplaatjes zitten op het niveau van een gezonde medemens en mijn witte bloedlichaampjes (die het meest te lijden krijgen van de chemo therapie) staan een week na het einde van de chemo op 1500 waar elk van jullie normaal minimum 4000 haalt maar in dit geval is dat zo erg want het minimum dat je halen moet om in een nieuwe kuur te stappen is 1000 en daar ben ik al na een een week met 50% over ! niet slecht van dat almaar scherper ogende lichaam van me dat ondertussen gezwind onder de 80kg grens is gedoken... vier en halve kilo op een week... ik moet eerlijk zeggen dat ik jullie het dieet niet ga aanbevelen :).

vrijdagnamiddag en avond ben ik er bovendien in geslaagd om effectief te werken en zelfs een bezoek af te werken maar moet ook eerlijk toegeven dat ik ben thuisgekomen en volledig stuk was.. en kennelijk is zelfoverschatting dezer dagen my middle name want vandaag is het heel wat minder ook al heb ik wel nog boodschappen kunnen doen deze zaterdag voormiddag... ik weet dat het wat stom moet weglezen maar alle zaken die tot voor kort zo vanzelfsprekend waren, worden nu ware energievreters en het kost mentaal misschien wel het meeste inspanning om gewoon die zaken stap na stap weer op te nemen. het is ook niet zo makkelijk te omschrijven hoe je je daarbij voelt... in elk geval behoorlijk confronterend voor me myself & i !

de nachten zijn nog steeds te kort en onregelmatig maar het lukt wel en nu zijn er natuurlijk ook de fantastische winterspelen die me gezelschap kunnen houden !
jullie reporter ter plaatse groet jullie

- ps -
dankjewel voor de vele berichten, telefoontjes, brieven en hulp... om alle boven en onderstaande redenen ben ik niet altijd in staat om overal op te kunnen antwoorden maar weet dat het steeds opnieuw super is en alvast op via dit kanaal nogmaals hartelijk dank !!!